Eindelijk heb je vakantie en kun je zonder je wekker te zetten heerlijk gaan slapen. Je kijkt wel wanneer je wakker wordt. Misschien wel omdat je genoeg hebt geslapen of wellicht kraait de haan je wakker, want je bent in de bergen. Je kunt het geen platteland noemen, maar zo voelt het wel. Er is veel ruimte, er zijn glooiende grasvelden met koeien die hun bellen bij iedere stap laten klingelen. Op de grasvelden staan allerlei kruiden die goed gedijen in de bergen. Net als zij, haal jij de frisse lucht met grote teugen naar binnen. Je voelt je er in je element. Als je binnen de kortste keren slaapt, is het voordat je het weet weer ochtend. Dat hoor en zie je, omdat er een gordijn met een harde roetsj open wordt geschoven. Het heldere berglicht schijnt je slaapkamer in. De vlieger van op je eigen tempo wakker worden, gaat dus niet op. Wat geïrriteerd word je echt wakker en constateert dat je ook wel uitgerust bent. Gelukkig maar. Anders was je eerste vakantiedag al niet te genieten geweest… De volgende avond maak je afspraak met je huisgenoten dat je niet gewekt wilt worden door rollende gordijnen. Ontspannen slaap je de hele nacht door en hoor je plots bij je oor; “Goedemorgen, ik ga alvast de hond uitlaten.” In een diepe ochtenddroom verstoord, schiet je wakker. Door de agitatie kun je natuurlijk niet meer in slaap vallen. Die dag spreek je af dat je niet door gordijnen en fluisterende boodschappen wakker wilt worden. Driemaal is scheepsrecht. De derde nacht breekt aan en je tuimelt met het grootste gemak in dromenland. Die schone lucht en lange wandelingen zorgen ervoor dat inslapen geen punt is. Je sluipt ’s nachts een keer naar de toilet. Je had blijkbaar wat teveel thee gedronken. Je slaapt weer verder tot je een knal hoort. Als door een heel speldenkussen gestoken, veer je overeind. Een huisgenoot die zijn uiterste best doet om je nu eens eindelijk op eigen initiatief wakker te laten worden, loopt keihard tegen de deurstijl aan en hij danst van de pijn. Je weet niet of je moet huilen of lachen. Je geeft het idee van rustig wakker worden op. De verrassing van iedere keer wakker schikken door rare taferelen zijn erger dan je eigen vertrouwde klokje. De laatste nacht berust je in het feit dat het de volgende morgen wel weer prijs zal zijn. Je ligt te prakkiseren welk scenario zich nu weer zal ontvouwen. Je ligt uren wakker. Je ziet het ochtendlicht door de gesloten gordijnen gloren. En nét dan val je in een diepe slaap. Totdat je huisgenoot zich zodanig nijdig omdraait dat het bed kraakt alsof het door midden breekt. En je bent weer wakker. Je schudt al je huisgenoten wakker, roept dat de morgenstond nu eenmaal goud in de mond heeft en staat op om je klaar te maken voor de terugreis naar je voorspelbare wekkertje.

