Er komt een moment dat het tijd is om je vleugels uit te slaan. Je bent je nest ontgroeid of hebt de situatie waarin je zit van binnen en van buiten al vele malen bekeken. Je bent er uitgeleerd. In het eerste geval is het tijd om op eigen benen te gaan staan of als je die niet hebt, met je hoogstpersoonlijke vleugels op eigen kracht de wereld te verkennen. In het tweede geval ben je toe aan een verandering die je kan prikkelen tot andere ontwikkelingen. De spanning van ‘anders’ en ‘nieuw’ zorgt ervoor dat je alles weer mag ontdekken. Alsof het je eerste dag op aarde is. Het maakt je zintuigen scherp, laat je jezelf voelen en maakt duidelijk hoe thuis je je voelt bij jezelf. Kun je terugvallen op je eigen veiligheid? Vertrouw je erop dat je je weg wel vindt in het doolhof van het onbekende? Alleen het idee al dat je je vleugels kunt gaan uitslaan om nieuwe horizonten te verkennen, geeft een sensatie in je lijf en ziel. Het kan genoeg zijn om even te ervaren hoe het is om los te komen van al het overbekende. Enkel hieraan denken kan je doen besluiten om toch maar te blijven waar je bent, omdat het besef komt dat het eigenlijk zo slecht nog niet is in die status quo van jou. Het kan ook zijn dat je voelt dat de breuk maken met de huidige situatie zó bevrijdend voelt, dat het helder wordt dat dit de onbekende weg is die je móet inslaan. Met alle risico’s van dien. Want je weet nooit of je er uiteindelijk echt beter van wordt. Of is dit onzin? Word je er sowieso beter van? Omdat een nieuwe ervaring, prettig of vervelend, je hoe dan ook verrijkt? Het is wel prettig als je van tevoren een vangnet prepareert. Bijvoorbeeld in de vorm van een afspraak met jezelf. Dat voorkomt dat je na een teleurstelling door je eigen bodem zakt. Ook in een vertrouwde situatie kun je je vleugels op ieder moment opnieuw uitslaan. Als dit te gemakkelijk wordt of je raakt verveeld door de routine, kun je besluiten om je vleugels in allerlei vormen op te vouwen. Op het moment dat je ze dan weer voorzichtig uitstrekt zitten er de meest vreemde patronen en kreukels in. Het gladstrijken wekt mogelijk nieuwe inzichten op. Je kunt je vleugels ook een stukje afbinden of er gekke dingen aan hangen. Met dit kunst- en vliegwerk krijg je na wat zwabberen uiteindelijk waarschijnlijk ook weer een mooie koers. Iets wat vaststaat is dat je het in je leven moet doen met de vleugels die je hebt gekregen. Je kunt ze goed verzorgen, in de olie zetten, oppoetsen en trainen of laten verslappen, verwaarlozen en laten uitdrogen. Aan jou de keus. En bedenk: een waardeloze vlucht is altijd nog beter dan een gouden gevangenis.