Je belt en je krijgt geen gehoor. Je ziet dat het gesprek ‘aangenomen wordt’, want de gesprekstijd begint te lopen. Je weet ook zeker dat de ‘andere kant’ thuis is. Er kunnen twee dingen aan de hand zijn. Of er is sprake van een technische storing ofwel de andere kant vindt het grappig om jouw “hallo, hallo, ben je daar?” niet te beantwoorden. De ander inschattend gok je op het eerste scenario. Je besluit nog eens te bellen. Dan wordt er meteen opgepakt. De andere kant vertelde dat de telefoon wel rinkelde, maar dat er niets te horen was toen ze aannam. Vreemd… zouden er beveiligingsdiensten mee hebben willen luisteren naar ons zeer burgerlijke en onschuldige gesprek? Het schiet tóch even door je hoofd. Je leest en hoort zoveel vreemde dingen. Of zou het universum in hebben gegrepen en zou het helemaal niet de bedoeling zijn geweest dat het gesprek tot stand kwam? Dat was dan uiteindelijk mislukt, want je belde binnen een minuut nog eens en toen lukte het wél. Omdat je niet in toeval gelooft zet het je toch even aan het denken. Je belde wandelend. Misschien was de reden heel banaal en moest je de minuut wachttijd hebben om de ontlasting van je hond rustig op te kunnen ruimen om vervolgens zonder te struikelen verder te kunnen lopen? Of had de andere kant de minuut nodig om zich mentaal voor te bereiden op jouw ‘binnenkomst’? God weet waarvoor jij of de ander moest worden beschermd. Je weet dat je doorslaat in je gemijmer. Maar toch… zo werkt het vaak in het groot en dus mogelijk ook in het klein. Als je dan langs een oude ‘telefooncel’ loopt waar een vernielde halve hoorn aan een versleten draad hangt te bungelen moet je lachen. Je gedachtekronkels worden nu wel heel snel en duidelijk in beeld gebracht. Bij dit gedateerde beschadigde toestel zie je onverbloemd dat het apparaat dat de verbinding mogelijk moest maken zélf is verouderd. Op zo’n moment moet je overstappen op een andere manier van contact maken die past bij de nieuwe tijd. Je moet onderzoeken of je daar dan wél een heldere verbinding mee tot stand kan brengen. Zo blijf je je hele leven zoeken naar heldere lijnen zonder ruis. Dat is soms eenvoudigweg te fiksen door het draaien van een software-update of het kopen van een gloednieuw mobieltje. Maar het blijft ook een kwestie van goed voelen, luisteren, zelfreflectie en feedback geven. Het is een uitdaging op zich en je bent blij dat je doorgedraaide dubieuze mijmering heeft geleid tot een vruchtbaar inzicht: verstoord spreken in gebrekkig zilver, creëert stilzwijgend inzicht van puur goud.