Je bent de laatste die arriveert op de camping aan een ruige kust. Het is al donker en de vuurtoren strooit haar mysterieuze lichtbundel in het rond. Je kijkt er gefascineerd naar. Je gaat slapen en wordt midden in de nacht gewekt door een storm waar je ‘u’ tegen zegt. Snel doe je het dakraam dicht en op hetzelfde ogenblik hoor je een harde klap. Was dat de extra klep van het dakraam of waaide er iets tegen je verblijf aan? Het wordt nooit duidelijk. Je probeert tussen al die onbekende en dreigende geluiden de slaap te vatten. Je hebt namelijk een lange reis voor de boeg. De volgende ochtend zie je pas goed waar je bent aangekomen. Het is een schitterende plek aan de rand van steile kliffen. Omdat je gisteren flink hebt doorgereden, heb je een rustige ochtend. Je bent op een plek vlakbij de haven waar je boot pas rond de middag vertrekt. Je kleedt je rustig aan en verkent de omgeving. Er staat nog steeds een dusdanige bries dat je haar voortdurend wordt geföhnd. Met de wind in je gezicht voelt het striemend en met wind in de rug wordt je gezicht volledig bevrijd van het prachtige uitzicht. Op dat moment zie je door je bos de zee niet meer. Je wilt richting de vuurtoren klimmen, maar je glibbert terug naar het wandelpad door de regen van de afgelopen nacht. Teruggekomen zie je op je telefoon dat de tijd gevlogen is. Je bent zoals gewoonlijk helemaal opgegaan in de omgeving, maar heb je je dan zo vergist? Je horloge zei zojuist toch écht dat je nog ruim een uur had? Je kijkt nog eens goed en je ziet het al: je horloge staat stil… Je schrikt je rot! Je hebt nog maar tien minuten om naar de boot te rijden. Met vereende krachten pak je je boeltje in. Na wat omwegen vind je de juiste aanrijdroute. Gelukkig ligt de drijvende gigant nog geduldig te wachten. Je voelt je in de boot genomen door je eigen polshorloge dat nu met zijn zilveren wijzertjes geniepig lachend gewoon weer loopt. Uit rancune én voorzorg koop je in de taxfreeshop een nieuw exemplaar. Zou je oude uurwerk je willen vertellen dat de tijd met vele verplichtingen mag wijken voor de vrije vakantietijd? Wrang genoeg is de overtocht met de boot de enige vastgelegde afspraak en nét op dat moment begeeft je horloge het even. Je hoort een metalig giecheltje en je twijfelt. Doe je dat oude pesthorloge om, omdat je de tijd tenslotte toch niet meer nodig hebt of doe je je nieuwe glanzende exemplaar om? Uit wrok kies je voor het laatste. Mét het voornemen om er zo min mogelijk op te kijken. Je oude klokje berg je onder tikkend protest op in de donkerste hoek van je koffer en daarmee is het mispunt voorlopig voltooid verleden tijd.