Alles is met alles verbonden. Dat blijkt weer op een zonnig ochtendwandelingetje. Je hond brengt in een gesprekje met andere hondenbezitters vaak een korte connectie teweeg. Deze keer tref je bij de ‘hondenlosloopweide’ een oudere getaande man aan. Je vraagt hem of zijn hond een teefje of een reu is. Dat is namelijk alles bepalend voor de reacties van je eigen hond die geen dominantie verdraagt. De man geeft aan dat hij enkel Engels spreekt. In je brein switch je uit je Nederlandse vocabulaire en in je zomerse Engels sta je hem vervolgens te woord. Hij zegt dat de hond een vrouwtje is. Je mag van hem best door het poortje komen, want hij wil toch weer verder wandelen. Je probeert uit te leggen dat je juist wilde polsen of de honden samen zouden kunnen spelen. Hij blijkt een hondenoppas te zijn. Het is zijn taak om de hond in de ochtend uit te laten. Hij vertelt dat hij uit Australië komt en bij een vriendin op bezoek is die hij in 1997 op een bootreis ontmoette. Haar kinderen hebben uitgezocht waar hij woont en via zijn zoon hebben ze hem gevonden. Je bevindt je zomaar ineens in de ontknopingssfeer van het programma ‘Spoorloos’. Over de vraag of hij ons land kan waarderen, is hij heel duidelijk. Hij houdt van Nederland! Texel is prachtig en Brugge ook. Je kunt het niet laten om te zeggen dat Brugge bij België hoort en dat de eilanden inderdaad fantastisch zijn. Hij zegt: “In Australië hadden ze eigenlijk Nederlands moeten spreken. Bij de Westkust zijn tientallen Hollandse scheepswrakken gevonden. Ook is er het ‘Western Australian Shipwrecks Museum’ waar de gereconstrueerde achtersteven, gevel en kapiteinshut van de originele Batavia tentoon wordt gesteld. De Batavia is in 1629 al vergaan en in 1972 opgegraven door Australië. Vele schepen sneuvelden aan de westkust, op weg naar de kruidenhandel met Indonesië (Nederlands Indië). Ze raakten van koers door de wind en leden schipbreuk.” Naar aanleiding van dit boeiende verhaal vraag je of hij misschien tijd heeft om naar Sail Amsterdam te gaan. Een heus spektakel als het gaat over ‘tallships’. Hij weet ervan, maar heeft geen tijd. Jammer genoeg is het ook te laat om naar Lisse te gaan en onze tulpen in de Keukenhof te zien stralen. Hij zegt tot slot dat hij vindt dat de Nederlanders het goed gedaan hebben. Hij straalt respect uit naar ons volk. Na deze mooie ontmoeting scheiden onze wegen en loopt hij met zijn Austrialian shepherd en jij met je oudhollandse kooikerhondje een andere kant op. Maar deze scheiding is schijn. Uiteindelijk komen alle paden weer ergens bijeen. Ter land, ter zee of in de lucht. Dat blijft voorlopig een verrassing.