Laten we het eens hebben over de vuurelementalen ofwel vuurgeesten. Ze worden ook wel salamanders genoemd. Vuurgeesten worden door auteurs uit de 17^e en 18^e eeuw beschreven als bewoners van de bovenste hemelen. Om deze vuurelementalen beter de kunnen plaatsen in hun rangorde is het handig om de vuurafdeling van de engelenhiërarchie door te nemen. De aartsengel van vuur is Michael, de engel is Aral, de heerser is Seraph en de koning is Djin. Het voetvolk in de nog steeds heel hoge hemel bestaat uit de vuurelementalen. Ze hebben doorgaans geen contact met mensen. Rechtstreeks contact met een mens zou namelijk onmiddellijk leiden tot verbranding. De vuurgeesten roepen vanuit hun obsessie voor vuur hun krachten op. Alle vuurgeesten zien er ongeveer hetzelfde uit. Ze kunnen wel van kleur verschillen, afhankelijk van de hitte van de vlammen. In diverse culturen zijn verwijzingen gemaakt naar deze wezens. In China kennen ze Huli jing ofwel de verraderlijke ‘vossengeest’ die uit de rook van een vlam zou kunnen opduiken. Als hij met zijn staart op de grond komt, vliegt die in brand. Op Hawaii leeft de godin Pele in de vorm van vulkanisme, bliksem, dans en geweld. Agni, die als bliksem verschijnt, is een hindoeïstische God die zowel de beschermer is van offervuur als van het haardvuur. Hij is vriendelijk én wreed. Hij verteert de doden op de brandstapel. In Noorwegen kent men de vuurgod Loki. De knappe Loki is een echte onruststoker en veroorzaakt chaos en problemen. Hij kan zich in allerlei gedaantes vermommen en bedriegt zelfs zijn collega-Goden vaak. Het is toch bijzonder te noemen hoe deze vuurelementalen vanuit allerlei windstreken en culturen hun weg naar de menselijke geest hebben weten te vinden. Ook de bijbel kent een vuurgeest in de vorm van de Heilige Geest waarnaar in Leviticus wordt verwezen. Dit vuur werd door God zelf ontstoken. God was de bron van de vlam die de priesters moesten aanwakkeren. Kortom, het een sidderend, ongrijpbaar, gebeuren. Spelen met vuur krijgt ineens een heel andere betekenis. Op hete kolen zitten, het vuur uit je sloffen lopen of kastanjes uit het vuur halen ga je vast niet meer achteloos doen. Voordat je het weet verbrand je namelijk je gat en ligt het vuur aan je schenen. Als je tijdens het jammeren van de pijn iets hoort wat op meerstemmig gegiechel lijkt, weet je nu dat Loki en consorten een ijzer in het vuur hebben gehad. Daar steek je als je dan eindelijk verstandig bent geworden enkel spreekwoordelijk je hand voor in het vuur.