Het is opvallend hoeveel mensen er zijn die niet zijn gediend van ‘de waarheid’. Als dé waarheid al bestaat. Ze leven liever in een onechte bubbel, dan dat ze het vuil van hun beslagen ogen vegen, zodat ze alles weer helder kunnen zien. Het kan ook erg confronterend zijn. De omgeving zien zoals die écht is en jezelf in een zuivere spiegel aankijken. Zeker als je dat ontwend bent of als hetgeen wat je ziet je niet bevalt. Hoe opener en bewuster je je van jezelf bent, hoe meer je je ook kunt openen naar de ander. Dat gebeurt vaak vanzelf en onbewust. Als omgevingsreacties vijandig lijken, is het prima om jezelf onder een vergrootglas te leggen en te onderzoeken of je mogelijk iets hebt gedaan of uitgestraald wat bij de ander wrevel opriep. Als je dit hebt gedaan en tot de conclusie komt dat je wel wat bot bent geweest of dat je zaken verkeerd hebt ingeschat, dan maak je je oprechte excuses. In de hoop dat de ander vergevingsgezind is. Als die ander in wrok blijft hangen dan is het aan jou om erin te berusten en je innerlijke vrede te hervinden. Je bent dan ‘uitgespeeld’. Het spel staat schaakmat. Als je bij jezelf niets kunt bespeuren en je voelt dat je integer hebt gehandeld, dan zegt de vijandige reactie van de ander waarschijnlijk niet zoveel over jou. Het kan ook zijn dat de situatie zodanig is veranderd dat ‘het’ niet meer past. Wat ‘het’ ook mag zijn. Het blijft een lastig gegeven om dit te ontrafelen. Waar eindigt jouw portie die je tot het laatste kruimeltje mag opeten en waar begint de portie van de ander? Het is onnodig en zinloos om de portie van de ander op te eten. Hij is waarschijnlijk niet goed verteerbaar voor jou, omdat die bestaat uit een voor jou zielsvreemde substantie. Jouw energetische verteringsstelsel is hier niet op ingericht. Deze portie is in een unieke samenstelling bereid voor die ander. Doordat je mogelijk toch soms troebele soepjes eet, ontstaat een energetische allergie, waaruit vermoeidheid of verwardheid voortvloeit. Dat kan niet de bedoeling zijn van het leven. Kortom, veeg iedere ochtend de soep uit je ogen, kijk jezelf eens indringend aan en spreek jezelf toe dat je die dag in alle oprechtheid het beste uit jezelf haalt. Dan zul je zien dat de zaken en mensen die bij je passen naar je toe komen als bijen op zoete nectar en dat alles wat niet (meer) bij je past verdwijnt als sneeuw voor de zon. Het kan even pijn doen, maar snel daarna volgt een gevoel van bevrijdende opluchting. Je bent klaar voor vernieuwing en kersverse vertrouwde én verrassende reflecties, zodat je jezelf nóg beter kunt zien en worden.