De tijd vliegt. Dat hoor je steeds vaker. Zowel jong als oud ervaart dit zo. Hoe kun je ervoor zorgen dat je het allemaal bij kunt houden? Je kunt proberen de tijd vast te houden. Dat kost nogal veel moeite en je zult merken dat die ondanks de geklemde vuisten toch of juíst door je vingers glipt. Misschien zelfs nog wel sneller. Je kunt ook met de stroom mee gaan door je mee te laten drijven. Dit doortrekkend: hoe zou dit dan werken met evolutie en ontwikkeling? Waarschijnlijk moet iedereen door dezelfde soort groeipijnen en fasen heen. Het is de vraag of je verschil kunt maken in groeisnelheid. Als dat al kan, maakt het hebben en voelen van weerstand of ‘het gewoon laten gebeuren’ eigenlijk iets uit? Je zou zelfs ook kunnen beslissen om de ontwikkeling een handje te helpen door zoveel mogelijk in de voortstuwende stroom mee te zwemmen. Dat zou je kunnen doen door te (h)erkennen en te aanvaarden door welke moeilijkheden en over welke hobbels je je heen moet werken. Je verkent daarbij de mogelijkheden van jezelf en zet die zo optimaal mogelijk in. Je streeft ernaar om je op zoveel mogelijk vlakken te ontwikkelen, zodat je met je nieuwe inzichten steeds het meest geschikte spoor van dat moment kunt vinden. Zou je door deze intensiteit en gerichtheid een versnelling teweeg kunnen brengen in de algemene menselijke evolutie? En zouden onze fysieke lichamen ook moeten evolueren in de komende tijd? Is ons huidige fysiek voldoende in staat om zich aan te passen aan de versnelde tijd? Wellicht moeten onze vaste, logge lichamen subtieler worden. En wie weet krijgen we na verloop van tijd wel (weer) een soort vleugels. Of worden we zo ijl dat we ons binnen mum van tijd kunnen verplaatsen naar andere oorden? We weten het niet en dat is misschien ook helemaal niet erg. Over honderd jaar zijn onze huidige lichamen sowieso verworden tot restanten. Wellicht zullen we in onze vluchtige vorm aan gene zijde zien wat er van de mensheid worden gaat en mogen we opnieuw besluiten of we daar willen blijven zweven of dat we ze liever zien vliegen op aarde…