Kijk nog maar eens goed naar de bladerpracht. Wat is het toch een rijkdom. Die volle bomen en planten. In de herfst lijken de bladeren hun mooiste baljurken en maatpakken aan te trekken voor een extravagant afscheidsfeestje. Ze geven ons een laatste kans om hen in vol ornaat te bewonderen. Ze ruisen en knisperen nog wat dansjes en dan laten ze hand in hand in grote getalen los. Met hulp van de wind kan dit een heuse dwarrel-polonaise worden. De gevallen bladeren komen uiteindelijk door mensenhanden terecht in de groene kliko of in een bladkorf. Ook kunnen ze belanden in een goot of onder struiken. Ze liggen rustig te verteren. Ze dienen als lopend buffet en tevens schuilplaats voor vele insecten. Het is altijd weer even slikken als je de kale takken aanschouwt. Maar je weet dat het erbij hoort. En dat schoon schip maken nodig is, om vernieuwd onbeschreven te kunnen zijn. Maar wat duurt dat schrale seizoen lang en wat lijkt het al vroeg donker te worden. Lijkt het maar zo of wordt het donkerder dan vroeger? Zouden er minder sterren branden of zou de batterij van de maanlamp wat uitgeput raken? Of moet je gewoon weer wennen aan de duisternis? Het is ook weer wennen aan de kou. Toch heeft dit seizoen ook haar charmes. Het leven is wat eenvoudiger, want je hebt wat minder keuzes. Er zijn geen barbecues bij vrienden, geen kermissen en geen tuinwerk. Je wordt door de verstilde natuur gedwongen om meer binnen te blijven en naar binnen te kijken. Daar is niks mis mee. Je steekt kaarsjes aan en maakt het gezellig met een dekentje op de bank. Chocomel met slagroom drinkend, lees je een boek en kijkt een filmpje. Je doet een spelletje en voert zonder een blad voor je mond geanimeerde gesprekken over het verleden, het heden en de toekomst. Als je dan toch naar buiten gaat, pak je jezelf goed in en maakt mooie wandelingen. Je geniet ervan dat je flink door kunt lopen zonder dat je blank staat van het zweet. Zo wen je weer langzaam aan de voordelen van dit grijzig koude seizoen. Ineens merk je dat je als een blad aan de boom omdraait. Je houdt van deze periode! En voordat je het weet, geef je met glimmende ogen, rode wangen en volle overgave die ijzige Koning Winter een warme vriendschappelijke hand.