Op een mooie zomerse dag in oktober lagen er drie kleine Coronaflesjes onder bij een hek. Ze waren tot de laatste druppel leeggedronken. Mensen durven dat nu weer. Corona recht in de ogen kijken en de ‘gifbeker’ tot op de bodem leegdrinken. Het grootste gevaar lijkt namelijk te zijn geweken. De naam van het biertje heeft blijkbaar niet echt geleden onder de crisis. Zodra de maatschappij en het leven zich weer had hervat had, was de mensheid blijkbaar in staat om de toch wel heel vervreemdende periode met gezwinde spoed achter zich te laten. Terugkijkend lijkt het net een surrealistische periode die we collectief hebben gedroomd. Dit geldt helaas niet voor de slachtoffers. De mensen die het niet overleefd hebben en de mensen die kampen met langdurige restklachten. En niet te vergeten hun families en vrienden. Met het aanbreken van het najaar zijn er best veel mensen verkouden en wat grieperig. Buiten het aanbieden van vaccinaties zou het best wenselijk zijn als de overheid de mensen ook meer zouden wijzen op de mogelijkheden in het preventieve stuk. Het kleine stukje van je gezondheid dat je zelf in de hand hebt. Te denken aan gezond eten, mogelijk hier en daar wat supplementen nemen en veel bewegen. Maar niet te vergeten vooral doen waar je gelukkig van wordt. Dat geeft échte levensvitaminen en gelukshormonen die rondzingend in je lijf wel wat schadelijke stoffen aankunnen. Misschien hebben de drie musketiers die deze flesjes achterover sloegen zo ook geredeneerd toen ze lui op het hek zaten te lallen. Niet zo goed passend bij een verantwoord dieet of een gezonde leefstijl, maar wel passend bij het grote genieten. Misschien lieten ze hun flesjes slordig slingeren om de voorbijgangers te inspireren. Ze dachten wellicht: liever een Corona Extra uit de fles dan door Corona Extra op de fles gaan. Vier het leven zolang je kunt. Het kan ineens anders zijn. En daarin kun je ze natuurlijk geen ongelijk geven…