Je bent in een andere wereld. De leguanen wandelen loom over het strand. Ze vragen nog nét niet of ze ook een drankje mogen bestellen. Je loopt naar de branding. Getooid met bikini, UV-shirt, bril en snorkel ben je klaar om onder te duiken. Om op te gaan in die stille blauwe wereld. Waar alles zen is en vloeibaar lijkt. Je bent op de plek waar je altijd prijs hebt. Er zitten namelijk steevast zeeschildpadden. Ze vinden het blijkbaar een prettige baai. Of ze komen af op de vis die vissers aan de kade schoonmaken. Net als de pelikanen. Die kunnen over de schouder meekijken hoe de vis wordt gekaakt. Ze hopen er een graantje van mee te kunnen pikken. Je loopt rustig het aangename water in. Je schuift je bril en snorkel op en kijkt wat je ziet. Enkel zand, stenen en wat houten palen van de plaatselijke steiger. Je besluit een ander plekje op te zoeken en zwemt wat meer van de steiger af. Nog niks te zien. Je twijfelt heel even of je de pechvogel bent die nét op die dag geen schildpadden tegenkomt. Net als toen je in Peru de fantastische condor wilde spotten die altijd uit de gigantische kloof naar boven zou komen cirkelen op de thermiek van de wind. Uren zitten turen, maar geen condor te zien. El condor pasa werd prompt omgedoopt in el condor foetsie om de dure excursie toch wat waarde te geven. Liggend in zee komt het vertrouwen terug. Je besluit rustig te gaan liggen en met geduld te wachten of de schildpad zich wil tonen. Tenslotte zijn zij het die bepalen of ze zin hebben in nieuwsgierige toeristen. Nog geen halve minuut later zwemt, als een fladderend zwevende Boeddha, de eerste zeeschildpad voorbij. Je weet niet wat je ziet. Rustig en vrolijk flappert hij met zijn pootjes en trekt bewuste baantjes. Je voelt je blij, verrast, vertederd en geraakt. Het vertrouwen wordt beloond. Later komen er meer. Je weet niet zeker hoeveel je er gezien hebt, want ze zwemmen rap en mogelijk ook rondjes. Op dat moment voel je je even één met de zee en het leven daarin. Je kunt urenlang turen naar die wonderlijk blije en kalme wezens. Ze hebben allemaal een uniek schild. Eén schildpad lijkt te glimlachen. Hij lijkt te zeggen: “maak je geen zorgen. Alles heeft zijn eigen tijd en komt precies op tijd. Ga je eigen gang. Die kan snel zijn of langzaam. Snelheid lijkt op het eerste gezicht meer variatie te bieden dan traagheid. Maar wie denk jij dat er meer kan vertellen over de weg die je gaat? De haas of de schildpad?” Je lacht van binnen en van buiten en daardoor komt er zeewater in je mond. Hoestend kom je boven water en je besluit dat dit de enige schildpaddensoep is die je ooit zult proeven.