Een zeer verrassend pittig kruid is het look zonder look. Zo van april tot juni bloeit ze langs de schaduwrijke bospaden of langs beken op de vochtige voedselrijke grond in loofbossen. Het behoort niet tot de familie van looksoorten, maar tot de kruisbloemigen en het heeft de kruidige smaak van een mengsel van knoflook, ui en een beetje mosterd. De Engelsen noemen het kruid niet voor niets  garlic mustard. Alle delen van de plant zijn eetbaar. Je kunt er een smakelijke pesto van maken. Fijn snijden, wat olijfolie en eventueel wat pijnboompitten erbij en je hebt een heerlijk smeerseltje voor op een cracker. Buiten de lekkere smaak, kan het plantje ingezet worden bij eczeem, astma, bronchitis en is de plant vochtafdrijvend, waardoor het ook gebruikt wordt bij reumatische aandoeningen. Ook is het ontsmettend, slijmoplossend, reinigend en wondhelend. Als je het kruid kneust geeft het een sterke geur af. Zoals knoflook bij mensen stoot look zonder look sommige dieren af en trekt andere dieren aan. Het oranjetipje en het klein geaderd witje zijn echte fans. Deze twee vlindersoorten eten van deze plant en van een paar andere kruisbloemigen zoals de pinksterbloem. Voor deze vlinders is look zonder look een echte waardplant. De vlinder zet er haar eitjes af, zodat de rupsen die uit de eitjes kruipen zich aan de plant tegoed kunnen doen. Een waardplant kun je zien als de waard van een herberg die een uitgebalanceerd menu voor de dag weet te toveren. Slechts enkele kieskeurige voorbijgangers zijn gek op zijn specifieke kookkunst. Sterker nog, zij kunnen enkel dít brouwsel goed verteren. Dit veroorzaakt ook dat deze schepsels volledig afhankelijk zijn van deze herberg met het bijzondere receptuur. In de natuur vertrouwt de waard(plant) zijn gasten echter volledig. Hun afhankelijkheid is geen geheim voor hem. Hij maakt er geen misbruik van. Hij weet dat hij volgend jaar in alle glorie terug zal keren, ondanks dat hij kaalgevreten wordt. Wat een waardige dynamiek. En nog een extra reden om zuinig te zijn op hetgeen er veelal spontaan groeit en bloeit in de natuur. Wat voor de één onkruid lijkt, is voor de ander levensbepalend. Zo heeft alles zijn eigen waard(e). Verdelgen van een soort brengt series van gevolgen met zich mee die we niet kunnen overzien. Laat je dus niet om te tuin leiden door een wat minder aantrekkelijk uiterlijk of een sterk afstotende geur; het kan de grootste adoratie of behoefte van je beste (gevleugelde) vriend zijn.