Ja, dát is gemakkelijk gezegd: ga je eigen weg! Wat is dat dan? Die eigen weg kan ontelbare vormen hebben en overal ter wereld zijn. Het is niet zo, dat die altijd kristalhelder is. Sterker nog; legio mensen rennen zich een leven lang helemaal rot en weten dan nog steeds niet of ze de goede afslag namen. Meestal word je eigen weg namelijk niet gemarkeerd met een bordje. Toch kan het eenvoudig zijn. Je begint gewoon te lopen en kijkt, luistert, voelt, proeft en ruikt. Je wordt onderweg vast door iets geraakt. Dat ‘iets’ kun je vervolgens loslaten en negeren of je kunt het registreren in je geheugen. Je kunt er een denkbeeldig kattebelletje van maken in je hersenpan. Op die manier druppelen er steeds onderwerpen, sferen en gebeurtenissen bij je binnen die iets bij je in beweging zetten, je interesseren, je hart sneller laat slaan of waar je blijer door wordt. Dat zijn mogelijk de dingen die bij jou horen en die nader onderzoek verdienen. Daar ligt waarschijnlijk jouw persoonlijke kracht, interesse, specialiteit of talent. Of dat nu een matig talentje is of een spectaculaire gave; dat doet er niet toe. Het gaat erom dat jouw ‘wezen’ zich tot uitdrukking kan brengen. Dan voel je je licht, ben je vrolijk en schenk je de wereld automatisch iets heel moois: jouw goede zin! Via dat goede humeur trek je passende omstandigheden aan. En dat zorgt er vaak voor dat je nog dichter bij je eigen zielsverlangen komt. Uiteraard kun je ook de ‘verkeerde’ richting kiezen. Ook dat is soms broodnodig. Door te kunnen ervaren, voel je goed of iets bij je past of juist niet. Zolang je oplet en tijdig bijstuurt, wordt dat onbruikbare, verkeerd gekozen pad juist je blikopener. Door uitsluiting kom je via wat omwegen meestal ook op een geliefde route terecht. Misschien zijn er wel veel meer dan één! Uitproberen en veel fouten maken is dus niet erg, maar leerzaam. Daar waar je op aanslaat is het jouw investering meer dan waard. Het maakt dus niet uit of je blij wordt van zitten in een donker hoekje van jouw doodlopende steeg, uitgerust met zaklamp en een vergrootglas of dat je somber wordt op een pad door weidse velden, getooid met een verrekijker en zonnehoed; het gaat er maar om dat je bijstuurt, net zolang totdat jij er weg van bent!