Het blijft een bijzondere ervaring als je je op een volkomen nieuwe plek, ver van huis, meteen compleet thuis voelt. Het kunnen de andere kleuren, geuren, de lichtval of de geluiden van de vreemde vogels zijn, waardoor je ziel een vreugdedansje maakt. Je ziel gaat zingen en fladderen en voelt zich als een kind in een speelparadijs. Het zuigt alle indrukken met volle teugen naar binnen. Het rietje kan niet groot genoeg zijn. Je gaat kijken, luisteren, ruiken en proeven. En alles smaakt naar meer. Dit is dus zielsgelukkig zijn! Waarschijnlijk herinnert het aan vroeger tijden. Tijden waarin de mensen nog in vrede samenleefden met de natuur in een klimaat waarin dat vrij eenvoudig is. Als je daar een tijdje blijft, dringt die wereld door in al je cellen. Je raakt afgestemd op de schoonheid om je heen. Zo moeten Adam en Eva zich hebben gevoeld in het aardse paradijs. Wat gebeurt er dan toch als je er weer weg moet? Want meestal komt er aan zo’n hemels gebeuren ook weer een einde. Je lijf en verstand kunnen zeggen: het is genoeg geweest. Genoeg heerlijks gegeten en gedronken, gezien, gevoeld en zelfs voldoende intens genoten. Maar die ziel; die laat zich niet foppen. Die wil blijven! Net als dat kind dat niet mee naar huis wil uit die grandioze speeltuin. De ziel grijpt zich vast waar hij kan. Aan die prachtige agave, aan die mooie vlinder en aan de azuurblauwe zee met haar wonderschone vissen. Deze brutale oranje troepiaal heeft geluk. Hij is geboren in dat beloofde land. In een nest van een ander. Want dat doen ze: verlaten nesten in gebruik nemen of zelfs zittende bewoners wegjagen. Het is dus de vraag of het hem het iets uitmaakt waar hij zijn thuisbasis heeft. Met jetlag thuis gekomen duurt het even voordat je de aard weer hebt. Je voelt je wat verscheurd. Je hangt deels nog in het paradijs, deels boven je reisroute en deels thuis. Je ben in verzet; je ziel wil terug. Je bent zelfs wat verdrietig en laat wat tranen. Het lijkt wel rouwverwerking; je verliest iets wat je nog nooit eerder hebt ervaren. Compleet letterlijk en figuurlijk opgaan in de natuur. Het is magisch. Mogen ervaren hoeveel schoonheid er hier op aarde is. In kleine stapjes voel je dat je ziel de uitgeslagen kleverige tentakeltjes aan het loslaten is. Eerst van die lange reis boven de oceaan, daarna van alle mooie ervaringen en het laatst van die oogstrelende natuur. Na een poosje, word je ’s morgens wakker in je eigen bed en besef je dat het thuis ook goed is. Dat je gezegend bent met de plek waarop je geboren bent. Je ziel heeft zich weer teruggetrokken in je lichaam. Dat voelt toch wel het fijnste. Een hemelse ervaring heeft een hoge prijs van je tijdelijk ontheemd voelen in je eigen wezen en eigen nest. En toch had je deze ervaring voor geen oranje troepiaal willen missen…