We kennen het allemaal wel: koffiedik kijken of handlezen. Je ziet dan meteen een geheimzinnig gerimpeld oud mensje voor je dat beweert dat aan de vormen die verschijnen in het achterblijvende koffiedik of aan de lijnen in je hand te zien is wat er in het leven van de koffiedrinker of handeigenaar gaat gebeuren. Magie ten top. Het blijft fascinerend om in de toekomst te kijken. Hoe zou dat nu eigenlijk in zijn werk gaan? Ligt de toekomst echt verderop in de tijd? Beïnvloeden wij zelf hoe het leven er later uitziet? Of bestaat de door ons bedachte tijd niet echt, gebeurt alles tegelijkertijd en kunnen we daarom soms heel even door een gaatje van verschillende tijdzones kijken? Zouden we daarom een ‘vooruitziende’ blik kunnen hebben, dingen aan voelen komen en ons zelfs helderziend mogen noemen? Het blijft een mysterie. Een feit is dat alles verandert ofwel Pantha Rei; alles stroomt. Maar hoe dan? Chronologisch? In cirkels? En hebben wij nog wel invloed op wat er te gebeuren staat? Trekken we gebeurtenissen aan door onze levenshouding? Of staat alles al vast? Is het een uitgestippeld plan, dat wij braaf volgen en onze stempels laten zetten bij de onafwendbare piketpaaltjes van dit leven? Deze vragen kwamen naar boven toen deze vlierbloesempjes in een karaf met water dreven en hun bloemige geur en smaakstoffen eraan afgaven. Bij nader inzien niet zo vreemd, want de vlier is het symbool voor zowel leven als dood en wedergeboorte. Vroeger plantte men vlier vlakbij de boerderij, het liefst onder het keukenraam, omdat de vlier bescherming bood tegen vliegen, ongedierte en kwade geesten. Een wat milieuvriendelijkere manier dan de massa oorverdovende en oogverblindende vuurwerk van nu. Vanwege haar veelzijdige geneeskrachtige werking namen mensen vaak uit respect hun hoed af voor de vlier en noemden ze haar ‘de apotheek’. Zes januari is de dag van de Epifanie en ook de dag van de vlier. Epifanie is een literaire term die voortgekomen is uit het religieuze begrip en is het equivalent van ‘plotselinge, verwarrende openbaring’ ofwel ‘een zich aan de ratio onttrekkende, plotselinge, kortdurende, diep inwerkende ervaring waarin een zintuiglijk waarneembaar element in de gewone, alledaagse werkelijkheid een niet binnen een gangbaar kader te plaatsen reactie oproept bij wie het ondergaat’. Zo’n koffiedik- of handlezing of andere vorm van een kijkje door de tijd kan gemakkelijk een Epifanie oproepen. Laten we daarom maar snel terugkeren naar het NU. Dan is deze vlierbloemlezing immers ook weer rond.